Yağmurla Hasbihal

Güzeldin yağmur yakıştın İstanbul'a
Beni de yarle bir yanına yakıştırsana
Yağ- dur üstümüze rahmet derler sana
Aşıklar için senin her bir damlan hatıra.

Güzeldin yağmur, aşıktın sırılsıklam
Biraz hüznün de vardı ağlarsın akşam
Herkese rahmet oldun da kendini mi unuttun
Yağmur sen gönlünü ferah tut , bir yanınla umuttun.


Yarle bize bakma biz bilmeyiz ki halimizi.
Şiir yazdık böyle döktük içimizi.
Bir bardak çayın yanına iliştirdik , okuduk Kur’an.
Yağmur yakıyorsun ıslatmıyorsun sen de durma yan.
                                        Ersin Boztepe

Güzel İnsan'a

3.
Bir şiir ve bana bir bisiklet ve büyük ada.
Üsküdar'ı severim , Kadıköy ruhsuz ama..
Orada ve oradadır adalar iskelesi.
Bir de mitinge katılmıştım agd’nin orada.
Bana bir şiir bir bisiklet ve sen gerekli aslında.
Şiir senin için , bisiklet bizim için, vapuru kaçırma.
Denizi severim , lakin daha çok severim karşı kıyıdaki minareleri.
Ve ezan okunsun duralım beraber namaza.

Bisiklet lazım ve de şiir , haliyle biraz para.
Kitaplar ne de güzel sarılmışken kollarıyla sana.
İsterdim okumayı , okuduğun kitaplarda altı çizilenleri..
Seni nasip etti Mevla , üstünü çizdiğim bir çok hayattan sonra.
                                                                          Ersin Boztepe

Güzel İnsan' a

2.
Şuraya bir şiir , şuraya bir aşk ve sen
Ben de usulca bu kareye gizleneyim mi ne 
Bir bisiklet , balat , Eyüb'e doğru sahil boyunca.
Gözlerim öpebilir belki de gözlerinden

Şimdi öpmek yazılınca çok ahlaki bir şiir olmayacak sanma.
Yanağım kızardı bak gör şimdiden
Sabah kahvaltısı , simidi ve çayı da unutma.
Martılar da açıkmış mıdır ne dersin? 

Bakma kafiyeye dikkat etmez oldum şu aralar.
Hüznüm de terk etti sen gelince.
Hey hüznüm bisikletimi geri getir, emanet o bisikletçiden
Şiir yazmaya yeltendim affet gülüşünü unutmuşum ben.

                                                                   Ersin Boztepe